Monday, June 30, 2008

38:42

Yesterday I wore a singlet, put on a pair of running shoes and sported a short shorts. Because yesterday I ran my first race. Oh yes, I am a runner now!

I was expecting to complete the whole 5km route in an hour but I did it in 38mins and 42 sec. Well, that is according to my timer for the official results posted added 10mins to my "official" time.

Finishing within the third quartile (and not collapsing in the middle of the race), I think I did not do so bad. Especially for a first timer. Especially for a first timer who has no sleep prior the race. (Much as I want to sleep the night before the race, I couldn't. And nope, it wasn't because I was excited. not entirely. I normally sleep at around 4-5am. The race was at 6am so I didn't even get forty winks.)

In fact I think I did a bit good. I wasn't fit. I had little to no preparation. But I still managed to finish ahead of some tall, muscular, hunky guys. So I say great job Fiona!

And I never knew there were a lot of cute runners! Oh my goodness there were a couple of eye candies! In fact I was running side by side with one but a quarter within the race he started pacing fast I couldn't keep up and all I could say (in my mind of course) was "Bye hun, catch you later at the finish line."

I would certainly be running again. Hopefully next time with some sleep, a little more training and a shorter shorts! (And without the anti-climactic finish and the incorrect race time.)



p.s.
I'll leave the medals to seasoned runners. I'm not running to win (coz I know I can't, try as I may). I'd just race for the fun of it, and definitely for the cute guys. :)
Ready, Set, Run!

Friday, June 27, 2008

Baby, I Want One Too!

Lately, I'm crushing on hot daddies na may karga-kargang babies.












Pati na din yung may mga tulaktulak na stroller.

Basta may kasamang baby, hot! :) Hehe












Ewan pero parang bigla na lang naging appealing sila sa tingin ko. Ang cute lang tignan, nakakadagdag sa macho factor. Basta, hindi ko maexplain pero parang may added astigin factor pag may bitbit na baby.



Kamakailan lang din ay isinilang ang first ever prinsesita ng barkada! Ang cute-cute! Buti na lang nagmana sa kanyang Tita Fiona! :p I bet beauty queen-model din sya paglaki nya! Hihihihi



At nung isang araw, nanonood kami ng TV ni Jimboi nang may mga nafeature na mga babies! :)

Sabi nya, "Ang cute-cute naman! Parang gusto ko na din magkababy!"

Sabi ko naman, "I want one too!!! Ready ka na ba? Ano, ititigil ko na ba ang pagtake ng pills?"

Nung gabi ding yun, nitry nga namin gumawa ng baby. Di ko lang sure kung gano pa kami katagal magtatry!

Tuesday, June 24, 2008

Boy That's Weird

I got tagged by Mugen. The rules are: This game starts with 6 weird things about you. People who got tagged need to write a blog entry of their own 6 weird things. They should state this rule clearly as well. At the end of the list, tag 6 people. Don't forget to inform each newly-tagged person by posting a comment on his/her own blog.

Since I don't consider myself weird I'm having a rather difficult time thinking what to write. (Yeah right! Actually, I'm having difficulty which six among the 100-weird-things-about-me I should include here. hahaha)

Here goes:

1. I love reading things most people don't even care about- labels, instructions, notices, warranties, receipts, manuals (oh I love reading manuals!!!) - everything! Fine prints and all.

2. I arrange paper bills on my wallet according to value and each "face" faces the same side.

3. I couldn't sleep without the electric fan on - even if it there's a storm. I'd have it on even if I am shaking with cold and am wrapped in blanket!

4. Sometimes when I am walking, I count my steps. Or if there are tile patterns, I'd secretly play step-no-step-yes. Or sometimes I play follow the line (stepping on/following the cracks or lines on the floor/road. Silly, I know but hey it's fun to be a child sometimes!

5. I love to sing but I really find it hard to memorize the lyrics. So much for auditioning for PDA or Idol. When I want to sing along with what's playing, I use google. If a computer is not available, then I just hum silently the parts I don't know then sing out loud the parts that I do know (usually the chorus hahaha). But I don't like "inventing" my own lyrics (and hate it when I hear people do. hihihi).

6. I tend to notice a lot of the things that are happening around me. It's not my intention to eavesdrop on other people's conversations, say in a restaurant or in puvs or in the mall, but I usually pick up what they're talking about even if I am in a conversation with someone. I don't really intend to listen in, but I do hear. (Oh, I'm such a chismosa.)





(I'm not tagging anyone but people, feel free to share your weirdness! It's good to know that some other individuals are in one way or another odd too!)

Thursday, June 19, 2008

The Case of the Lost Sibuyas

Incoming: May prob b?

Outgoing: Wla nmn. Kaw may prob ba?

Incoming: Wla din. Para kasing u seem different.

Outgoing: Ah ok. Baka kulang lang sa sex.

Outgoing: Yung iba kc dyan kung saan saan chinachannel yung energy, wla 2loy natitirang drive sa partner nya.

Incoming: Alam ko nmng guilty ako dyan. but it doesn't mean i dont love u anymore. Sori.

Outgoing: Ah ok. so does it mean that u'd rather have it with ur online/offline chums?

Incoming: Offline? Hell no. Sori if my online activity is affecting us already.

Outgoing: It's ok. U do ur thing. Maybe i'd just have to find mine.


Two days of silence...


The sibuyas was found, two weeks after being lost, and the recipe is complete again.

Friday, June 13, 2008

Out of town ulit

I'm off to Subic tomorrow. Yoohoo! Much needed break from work stuff.

I'll bring pasalubong! ahihihi




xs

I hate myself this week. I don't know why but seems I somehow lost focus. I hate inaccurate reports, much more one coming from me. Oh life. Lesson relearned: always double check your data before sending out to your client.

Sa tarayan ng dalawang mataray, round six, ang princhecha ang luzvaldez dahel sya ang may mali. Syet!

Tuesday, June 10, 2008

Dalawang Mukha ng Gaylove

Sabado, tanghali
sa isang noontime show



May girlfriend?
Dalawa po eh. hahaha. Isang babae, isang lalake.
Hahahaha. Cge batiin mo na yung mga karelasyon mo.
Hi Jam.
Yung babae yun?
Opo.
Anong gusto mo sabihin sa kanya?
I love you!
Eh sa isa.
Hi Rommel. Kahit wala tayong pera, ok lang yun.
Alam ba ng girlfriend mo na may isa pa?
Hindi.
Pano na yan?
Eh bahala na si batman.
Anong sasabihin mo sa kanya pag nalaman nya to.
Bahala na sya kung pano.
Eh kung papapilin ka, sino pipilin mo?
Si Rommel po, kasi matagal ko na s'ya nakasama eh.



Sa parehong Sabado, hapon
sa isang fastfood chain


Ang hirap humanap kaya ng trabaho.
Gusto mo madali? Humanap ka na lang ng bakla.
Gagu.
Hahaha. Oo kaya. Madali lang di ba, kung kaya mong masikmura yun.
Ulol.
Hahaha. Oo, syotain mo lang, pachupa ka, tas hingan mo lang ng pera! Si Bam, syotain mo.
Gagu, eh wala din namang pera yun, baka makihati pa yun sa baon ko!
Hahaha, tanga, ba't mo naman bibigyan! Dapat yung mga bakla yung magbibigay sa'yo!

Friday, June 6, 2008

Autoless at labu-labong mga ideyang dulot ng 24 oras na paglagi sa opisina

Sa susunod na buwan, iuuwi ni Jimboi ang kotse sa probinsya. Namamahalan na sya masyado sa presyo ng gasolina, na tinataya ng mga eksperto na aabot pa ng P65! Idagdag pa ang bayad sa parking na kapag sinuma mo eh magkano din.

Naisip ko, kung kami ni Jimboi na nde pamilyado at masasabi mo namang may magandang trabaho ay ramdam na ramdam ang hirap ng buhay sa Pilipinas, paano pa kaya yung mga karaniwang mangagagawa na bumubuhay ng limang tao?

Nakakamanghang isipin kung paano nila napagkakasya ang kakarampot na sweldong napagiiwanan sa kangkungan ng mabilis na pagtaas ng presyo ng bilihin at kung paano ito hahatiin ng sapat sa pagitan ng pagkain, kuryente, tubig, edukasyon ng anak, gamot kung may sakit, pamasahe, at kung ano pang gastusin. Kakaibang imahinasyon, pagkamalikhain at pagkamaparaan ang ginagamit upang matugunan ang mga pangunahing pangangailangan at mairaos ang pangaraw-araw na pamumuhay. Kung may patimpalak na pagalingang magbudget, malamang sa malamang na ang panalo ay isang Pinoy.

Sa papahirap na papahirap na kalagayan ng estado ng buhay, ano ba ang nararapat gawin? Tipirin pang lalo ang salat na salat ng pitaka ni Nena/Juan? Hanggang kelan tayo magtitiis at makakatiis mamaluktot sa umiiksing kumot?

Sa totoo lang hindi ko din alam.

--------------------------------------

Sa kabila ng nararamdamang kahirapan, kapansin pansin naman ang pagdami ng mga malls at iba pang lugar pasyalan sa loob at labas ng lungsod. At ang pagdagsa ng mga taong tumatangkilik sa mga ito.

Marahil ay ginagamit itong daan upang takasan ang realidad ng hirap ng buhay. Marahil ay sawa na ang mga tao sa dramang dulot ng mga personal nilang problema, dagdagan pa ng sirkus sa gobyerno. Maaaring pinipili nilang makaranas ng kapirasong karangyaang nararamdaman nila sa tuwing naglalakad sila sa malalamig na gusali nila Sy at Ayala at napapaligiran sila ng mga mararangyang bagay. Maaaring sa puso ng mga malls, nakukuntento na sila sa pagtingin-tingin at pangangarap. Minsan, masarap magpanggap na wala kang problema at ang lahat ay maayos at matiwasay.

--------------------------------------

Malapit na ang Araw ng Kalayaan ngunit naiisip ko kung may relevance pa ba ang araw na ito? Ayaw ko namang maliitin at ipagwalang halaga ang mga buhay na nabuwis upang madeklara ang "kalayaan" ng Pilipinas ngunit tayo ba ay malaya na talaga?

Sa aking palagay ay hindi pa sapagkat tayo ay natatali pa sa maraming bagay. Nakikiapid pa din tayo sa kahirapan.Nakagapos pa din tayo sa impluwensya ng mga dayuhan. Hindi pa din tayo nakakatakas sa hawla ng bulok na sistema at kurap na mga opisyal. Nadodominahan pa din tayo ng mga patakaran ng iilan. Ang mga bibig natin ay binubusalan. Ang mga kamay natin ay nakakadena pa din. Pati utak natin ay nananatiling bihag ng mga taong nakabaro't saya, nakasutana o naka kurbata.

Ang pagiging malaya ay higit pa sa pagdedeklarang may bagong panganak na republika.

Tuesday, June 3, 2008

Ano ang laman ng chinese thingie? A gift hunting activity.

Naisip kong gawan si Jimboi ng mini treasure hunt of sort dahil mahilig naman sya sa mga ganun. Ang laman ng box? Singsing? Yan din ang inaasahan kong maging hula ni Jimboi nung ibigay ko sa kanya yan.




Pero ang tunay na laman ng kahon: susi ng cabinet namin. Kailangan nyang subukan kung alin sa apat na pinto ang kayang buksan ng susi.



Sa loob ng cabinet, may note: "Look inside our treasure chest upstairs." na nakalagay dito:



Patakbo pa syang pumanik sa taas at dumeretso sa plastic chest na lagayan namin ng mga libro. Natatawa ako habang naghahalungkat syang parang basurero. Nang wala syang makita, nangiti sya at lumapit sa bago naming juvenile cabinet. Akala nya ang next clue na ang mahahanap nya dito. Ngunit pagbukas nya, ito ang nakasabit sa loob:



Tanong nya, pano ko bubuksan to? Sagot ko, sirain mo yung running stitch. Napangiti sya sabay sabing parang alam ko na ang laman nito.


Ano nga kaya ang laman ng chinese-chinese shirt?


+/-


Wedding bands itu? hahaha. Yez, dahil echosera ako, feeling ko lang ikakasal na kami! Walang pakialaman ng gift ng may gift! Inferness, pinageffortan ko to! ahihihihih

At syempre hindi maaaring wala ang dear ate charo letter na nasa loob din nung chinese thingie.

Habilin ko sa kanya, kahit magbreak na tayo, wag mo to isasanla ha? hahahahahahaha


Monday, June 2, 2008

Pigs

Pigs are pigs regardless of form, age, sex, color, size, educational attainment.

But what sent my eyebrows flying skyhigh is this pig who is literally a pig! Dude, come on (eyes rolling)! Where would you even get that idea? Why do you have to stare at me like I'm an alien or something? You disgusted by my presence? And you think I am not by yours?

I'm sorry but I am not a cannibal - I don't eat my own.

And who do you think you are? In a room full of eye candy, would I choose a porkchop? You got to be kidding me. I didn't know pigs can be funny too.